Het Vermijden van "Diworsificatie"

Diversificatie is een kernprincipe van portefeuillebeheer, maar er bestaat zoiets als te veel van het goede. De term "diworsification" beschrijft het risico van overdiversificatie—het toevoegen van zoveel fondsen of activa dat de effectiviteit van je portefeuille onbedoeld afneemt. Wanneer je investeert in meerdere fondsen met vergelijkbare posities, denk je misschien dat je het risico verlaagt, maar in werkelijkheid concentreer je mogelijk juist in dezelfde onderliggende activa. Dit kan leiden tot hogere kosten, dubbele blootstellingen en een verwaterd potentieel voor outperformance, terwijl het weinig extra bescherming biedt tegen dalingen.

Een eenvoudige manier om te meten hoeveel overlap er is tussen de fondsen in je portefeuille is met deze formule:

Als twee fondsen veel van dezelfde aandelen bezitten, zal je overlappercentage hoog zijn, wat wijst op mogelijke diworsification.

Beschouw een portefeuille die de volgende drie fondsen bevat:

• S&P 500 Indexfonds;
• Totaal Amerikaans Aandelenmarkt Fonds;
• Large Cap Groei Fonds.

Op het eerste gezicht lijkt dit gediversifieerd. Echter, alle drie de fondsen investeren zwaar in grote Amerikaanse bedrijven zoals Apple, Microsoft en Amazon. De overlap is aanzienlijk—deze fondsen bezitten vaak dezelfde aandelen in vergelijkbare verhoudingen. De nadelen van deze overmatige overlap zijn onder andere:

• Meerdere lagen van kosten betalen voor in wezen dezelfde blootstelling;
• Nauwelijks extra diversificatievoordeel behalen;
• Mogelijk andere activaklassen of sectoren mislopen die je risico-rendementsverhouding kunnen verbeteren.

In de praktijk kan diworsificatie resulteren in een portefeuille die ingewikkelder, duurder en minder effectief is dan een eenvoudigere, goed samengestelde mix.